Από την Τύνιδα στη Ρώμη, στα χρόνια του B' Παγκοσμίου Πολέμου

Γεννήθηκε στην Τύνιδα -γαλλική αποικία τότε- στις 11 Σεπτεμβρίου 1933. Η μητέρα του, Anna Chirinskaya, ήταν μια Ρωσίδα αριστοκρατικής καταγωγής, η οποία είχε διαφύγει με τους γονείς της από τη Ρωσία μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση. Ο πατέρας του, Ιταλός, με καταγωγή από το Αμπρούτσο και τη Νάπολη, επίσης γεννημένος στην Τύνιδα, φυλακίστηκε ως πολιτικός κρατούμενος κατά τη συμμαχική εισβολή στην Τυνησία στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν ο Nicola ήταν πολύ μικρός. Μάλιστα τότε είχε το επίθετο της μητέρας του, Chirinsky, και χρόνια αργότερα θα αποκτούσε το επώνυμο του πατέρα του, όταν και εκείνος θα παντρευόταν με τη μητέρα του. 

Ήταν μια σκληρή περίοδος για εκείνον, βρίσκοντας διέξοδο στο τένις, το οποίο έπαιζε με αυτοσχέδιες ρακέτες. Το 1946, ο πατέρας του αποφυλακίστηκε αλλά απελάθηκε, ως εκ τούτου η οικογένεια εγκαταστάθηκε στη Ρώμη. Εκεί, ο Pietrangeli, που έως τότε μιλούσε γαλλικά και ρωσικά, έμαθε και ιταλικά.

Στη Ρώμη ο Pietrangeli αγάπησε και το ποδόσφαιρο, παίζοντας στις ακαδημίες της Λάτσιο, αλλά τελικά το τένις τον κέρδισε και το 1952, σε ηλικία 19 ετών, έκανε το διεθνές ντεμπούτο του, παίζοντας στο τουρνουά της Ρώμης, το οποίο παραμένει στο καλαντάρι μέχρι και σήμερα.

Ο σπουδαιότερος Ιταλός τενίστας όλων των εποχών

Η πορεία που διέγραψε ήταν εντυπωσιακή και δεν είναι τυχαίο πως υπήρξε ο σπουδαιότερος Ιταλός τενίστας όλων των εποχών, πριν βεβαίως εμφανιστεί ο Jannik Sinner.

Κατέκτησε 2 φορές το Roland Garros, το 1959 και το 1960, ενώ άλλες δύο χρονιές, το 1961 και το 1964, ήταν φιναλίστ. Το 1960 ήταν επίσης ημιφιναλίστ στο Wimbledon, χάνοντας τον τίτλο από τον μεγάλο Rod Laver στα 5 σετ.

Κέρδισε άλλα δύο Slams στα ομαδικά του Roland Garros, το 1958 στο μικτό και το 1959 στο διπλό ανδρών. Επίσης κέρδισε το Internazional d' Italia της Ρώμης 2 φορές, το 1957 και το 1961.

Το 1959 και το 1960 κατετάγη 3ος στην παγκόσμια κατάταξη που δημιούργησε ο Lance Tingay για την The Daily Telegraph, ενώ το 1961 κατετάγη επίσης 3ος στον κόσμο από τον Ned Potter.

Στο Davis Cup ο Pietrangeli έγραψε τη δική του ιστορία. Εκπροσώπησε τα χρώματα της Ιταλίας από το 1954 έως το 1972 και αγωνίστηκε συνολικά σε 164 αγώνες, κερδίζοντας τους 120 από αυτούς. Μέχρι και σήμερα, είναι ο πρώτος στην ιστορία του θεσμού σε νίκες.

Το 1960 και το 1961 οδήγησε την Ιταλία στον τελικό του Davis Cup, αλλά ηττήθηκε από την πανίσχυρη Αυστραλία και στις δύο περιπτώσεις.

Η κατάκτηση του Davis Cup και η ένταξη στο Hall of Fame

Αυτό που δεν κατάφερε να κάνει ως παίκτης, το πέτυχε ως προπονητής. Το 1976 καθοδήγησε την ιταλική ομάδα του Davis Cup στην κατάκτηση του πρώτου τροπαίου της ιστορίας της, ως προπονητής.

Προτελευταίος αντίπαλος ήταν η Αυστραλία, που παρέμενε μια τεράστια δύναμη. Αυτή τη φορά όμως όχι στο γρασίδι και σε αυστραλιανό έδαφος, όπως οι δύο τελικοί που έχασε ως παίκτης, αλλά στο Foro Italico και στο χώμα.

Οι Ιταλοί, με μπροστάρηδες τότε στο court τους Adriano Panatta και Corrado Barazzutti, πέτυχαν μια πολύ μεγάλη πρόκριση με 3-2 και μπήκαν στον τελικό.

Εκεί αντιμετώπισαν εκτός έδρας τη Χιλή, υπό τη σκληρή δικτατορία τότε του Augusto Pinochet. Υπήρχε μάλιστα προτροπή από την ιταλική κυβέρνηση για να μην κατεβεί η ιταλική ομάδα στον τελικό, όμως ο Pietrangeli άσκησε πίεση και τελικά το ταξίδι έγινε. Οι "Ατζούρι" "άλωσαν" το Σαντιάγο, κέρδισαν τους Χιλιανούς με 4-1 και έγραψαν ιστορία υπό την αρχηγία του Pietrangeli.

"Αυτή ήταν η μεγαλύτερή μου συνεισφορά σ' αυτόν τον τελικό. Αν δεν ήμουν εγώ δεν θα είχαμε ταξιδέψει σ' αυτόν τον τελικό και δεν θα είχαμε κερδίσει", θα έλεγε αργότερα ο Pietrangeli.

Ο Pietrangeli μετατράπηκε σε μια πατρική φιγούρα για το ιταλικό τένις σαν σύνολο. Το 1986 έγινε ο πρώτος Ιταλός τενίστας που εντάχθηκε στο International Tennis Hall of Fame και μέχρι σήμερα παραμένει ο μοναδικός.

Την ημέρα των 73ων γενεθλίων του, στις 11 Σεπτεμβρίου του 2006, είχε μια ακόμα μεγαλύτερη τιμή, καθώς το εμβληματικό και ιστορικό στάδιο στο Foro Italico (που κατασκευάστηκε το 1934 για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1940 - που τελικά δεν έγιναν ποτέ), γνωστό τότε ως Pallacorda court, μετονομάστηκε σε Pietrangeli.