Η "αυτοκρατορία" της Esther Vergeer

Εκτύπωση

vergeer
Έχει χτίσει αναμφίβολα τη μεγαλύτερη αυτοκρατορία στο τένις, πιθανότατα και σε όλα τα επαγγελματικά αθλήματα. Ο λόγος για την Esther Vergeer, τη γυναίκα που δεν ξέρει τι σημαίνει ήττα και πρωταγωνίστησε τα τελευταία 10 χρόνια στο wheelchair tennis. Διαβάστε μέσα από το History Corner την ιστορία της 32χρονης Ολλανδέζας, που κόντρα σε όλες τις δύσκολες συνθήκες της ζωής της κατέκτησε τον κόσμο!

Κάνοντας μια σύντομη εισαγωγή για την Esther Vergeer, θα αναφέρουμε μόνο τα βασικότερα από μια ατελείωτη λίστα με ρεκόρ που φέρουν το όνομά της. Έχει κατακτήσει 42 Grand Slams τίτλους, 22 Wheelchair Tennis Masters και 7 χρυσά μετάλλια σε Παραολυμπιακούς Αγώνες. Συνολικά στην καριέρα της πέτυχε 700 νίκες και ηττήθηκε μόλις 25 φορές, μέσα σε 18 χρόνια. Πέρασε 668 εβδομάδες στο Νο1 της παγκόσμιας κατάταξης (σχεδόν 13 χρόνια), ενώ από τον Ιάνουαριο του 2003 μέχρι και τον περσινό Φεβρουάριο - όταν και έβαλε τέλος στην καριέρα της - δεν ηττήθηκε ποτέ, φτάνοντας τις 470 συνεχόμενες νίκες. Έχει κατακτήσει 148 τίτλους στα μονά και 136 στα διπλά, έχοντας συνολικά 284 τρόπαια στη συλλογή της!

Το ατύχημα που της άλλαξε τη ζωή
Η Vergeer γεννήθηκε στο Woerden, μια πόλη που βρίσκεται στην κεντρική Ολλανδία, στις 18 Ιουλίου 1981. Ήταν ένα υγιέστατο κοριτσάκι μέχρι και το 1987, όταν ένα τραγικό συμβάν άλλαξε ολόκληρη τη ζωή της. Η ανάμιξή της με τον αθλητισμό ξεκίνησε από πολύ νεαρή ηλικία και στην ηλικία των 6 ετών πήγαινε κολυμβητήριο. Κατά τη διάρκεια ενός μαθήματος αρχικά ζαλίστηκε και ύστερα λιποθύμησε. Οι δικοί της άνθρωποι την πήγαν άμεσα στο νοσοκομείο, όπου ανακαλύφθηκε ότι είχε μια συσσώρευση υγρών στον εγκέφαλό της, καθώς και εγκεφαλική αιμορραγία. Οι γιατροί προσέφεραν θεραπεία στην Ολλανδέζα και της έδωσαν εξιτήριο μετά από 6 εβδομάδες.

Τον Ιούνιο του 1989 όμως, οι έντονοι πονοκέφαλοι επέστρεψαν και η Vergeer πήγε ξανά στο νοσοκομείο, ωστόσο οι ιατρικές έρευνες δεν ανακάλυψαν τίποτα. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, η Vergeer είχε πόνους στη βουβωνική χώρα και κατά την περίοδο διακοπών της, υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο. Μετά από νέες έρευνες, οι γιατροί ανακάλυψαν ότι είχε μυελοπάθεια αγγειακής αιτιολογίας στο νωτιαίο μυελό, μια πάθηση με συνήθως κινητικές, ορθοστατικές και αισθητικές διαταραχές.

Στις 15 Ιανουαρίου 1990, υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση διάρκειας 9 ωρών, η οποία την άφησε ανίκανη να κινήσει τα πόδια της. Τον Μάρτιο έκανε και την τελική εγχείριση, που την άφησε εντελώς παράλυτη. Κατά τη διάρκεια της αποκατάστασής της, παρά την τρυφερή ηλικία των 9 ετών, δεν το έβαλε κάτω και συνέχισε να ασχολείται με τον αθλητισμό. Έμαθε να παίζει βόλεϊ, μπάσκετ και τένις στην αναπηρική καρέκλα. Πριν αφοσιωθεί στο τένις, έπαιξε μάλιστα και μπάσκετ σε επαγγελματικό επίπεδο, κατακτώντας το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1997, με την εθνική ομάδα της Ολλανδίας.

Τα πρώτα βήματα στο τένις
Παρά το γεγονός ότι είχε μπει για τα καλά στο χώρο του μπάσκετ, η Vergeer δεν έπαψε ποτέ να παίζει τένις και το 1995 αγωνίστηκε και στο πρώτο της επαγγελματικό τουρνουά, στην ηλικία των 14 ετών. Το 1996 πανηγύρισε τον πρώτο της τίτλο στο Tilburg και το 1997 ήταν φιναλίστ στο Jambes. H μεγάλη επιτυχία της το 1997 στο χώρο του μπάσκετ δεν την επηρέασε και η Vergeer πήρε την απόφαση να αφοσιωθεί στο τένις.

Η απόφασή της δεν άργησε να τη δικαιώσει και το 2000 πέτυχε την πρώτη της πολύ μεγάλη επιτυχία. Χωρίς να χάσει ούτε ένα σετ, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ, ενώ το ίδιο έκανε και στα διπλά, με παρτενέρ την επίσης Ολλανδέζα Maaike Smit. Την ίδια χρονιά κέρδισε και το Wheelchair Tennis Masters, ενώ τον Απρίλιο του 1999 ανέβηκε για πρώτη φορά στην κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης.

Η "αυτοκρατορία" της Vergeer
Τα επόμενα χρόνια απλά καμία δεν μπορούσε να αμφισβητήσει την κυριαρχία της Vergeer, που ήταν πραγματικά ανίκητη τόσο στα μονά, όσο και στα διπλά. Στο ατομικό κέρδισε 162 τίτλους και στο διπλό 134. Από αυτούς στα μονά οι 21 ήρθαν σε Grand Slams, οι 13 σε year-end Championship (Tennis Masters) και οι 4 σε Παραολυμπιακούς Αγώνες. Στα διπλά κέρδισε επίσης 21 Slams, 9 Wheelchair Tennis Masters και 3 χρυσά μετάλλια σε Παραολυμπιακούς. Σε ομαδικό επίπεδο έχει κερδίσει και 14 φορές το World Team Cup, με τα χρώματα της Ολλανδίας.

Από τις 31 Μαρτίου μέχρι και την εγκατάλειψή της από το επαγγελματικό tour, έχασε μόλις έναν αγώνα, κερδίζοντας τις 559 από τις 560 αναμετρήσεις που έδωσε. Το παιχνίδι αυτό το έχασε στις 30 Ιανουαρίου 2003, από την Daniela Di Toro στο Sydney International, ενώ αποσύρθηκε από την ενεργό δράση πέρσι τον Φεβρουάριο. Αυτό σημαίνει ότι παρέμεινε αήττητη για ακριβώς μια δεκαετία, ολοκληρώνοντας την καριέρα της με ένα νικηφόρο σερί 470 παιχνιδιών.

Ανάμεσα στον Αύγουστο του 2004 και στον Οκτώβριο του 2006, κέρδισε 250 διαδοχικά σετ και μόνο σε ένα από αυτά χρειάστηκε τη διαδικασία του tie-break. Ήταν υποψήφια για το Laureus Award στην κατηγορία της προσωπικότητας της χρονιάς με αναπηρία 5 φορές και το κέρδισε τις δύο από αυτές, το 2002 και το 2008. Τον Οκτώβριο του 2010 έγινε η πρώτη αθλήτρια με αναπηρία που μπήκε στο εξώφυλλο της ετήσιας έκδοσης "Body Issue" του ESPN Magazine, ποζάροντας γυμνή. Τέλος, τον Δεκέμβριο του 2010 ήταν καλεσμένη στην εκπομπή του CNN, μιλώντας για τις 401 συνεχόμενες νίκες που είχε πετύχει μέχρι τότε. Στην εκπομπή συμμετείχαν και οι Roger Federer και Kim Clijsters, δίνοντάς της συγχαρητήρια.

Esther Vergeer

"Θαυμάζω τους ανθρώπους που παρά τα όποια εμπόδια βρίσκουν στο δρόμο τους, δεν αφήνουν τίποτα να τους χαλάσει την ψυχολογία. Εκείνους που θα αγωνιστούν για αυτά που θέλουν να κατακτήσουν. Πραγματικά δε μου αρέσουν οι άνθρωποι που τα παρατάνε χωρίς καν να προσπαθήσουν."