tennisnews.gr - Το Τένις στην Ελλάδα | Τσιτσιπας - Σακκαρη

Διαφήμιση
Διαφήμιση
 

Michael Chang: "Θρύλος", ή μήπως όχι;

E-mail Εκτύπωση

chang
Είναι ο πιο νεαρός παίκτης που κέρδισε ποτέ Grand Slam. Διακρίθηκε χάρη στην ταχύτητά και τη μαχητικότητά του, ενώ σύστησε στο παγκόσμιο τένις το jumping two-handed backhand. Πριν 5 χρόνια μπήκε στο International Hall of Fame και ίσως να είχε πετύχει πολλά περισσότερα, αν δεν συμπλήρωνε τους "Big 4" του αμερικάνικου τένις. Το σημερινό History Corner είναι αφιερωμένο στον Michael Chang, έναν θρύλο... ή μήπως όχι;

Ας τα πάρουμε απ' την αρχή τα πράγματα. Ο Michael Chang γεννήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 1972 στο Hoboken του New Jersey. Οι γονείς του, Joe και Betty Chang, είναι Βιετναμέζοι, όμως ο ίδιος πολιτογραφήθηκε Αμερικανός, αφού γεννήθηκε και μεγάλωσε στις ΗΠΑ. Όταν ο Michael ήταν ακόμα μικρός, η οικογένεια Chang μεταφέρθηκε στην άλλη άκρη της χώρας, από το New Jersey στην California, όπου ο βετεράνος τενίστας ζει μέχρι και σήμερα.

Ο πατέρας του, Joe, του σύστησε το τένις και ήταν ο προπονητής του μέχρι και πρώτα του επαγγελματικά βήματα. Ο Chang άρχισε να κάνει αίσθηση στο τένις από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, καθώς χάρη στο εξαιρετικό του ταλέντο "έσπασε" πολλά ρεκόρ "νεότερου παίκτη". Στα 12 κέρδισε τον πρώτο του εγχώριο τίτλο στο USTA Junior Hardcourt και ένα χρόνο αργότερα αναδείχθηκε νικητής στο Fiesta Bowl στα 16άρια.

Ο άνθρωπος των ρεκόρ
Αυτά ήταν μόνο η αρχή, αφού το 1987, στην ηλικία των 15 ετών, κέρδισε ξανά το πρωτάθλημα Hardcourts της USTA αλλά αυτή τη φορά στη μεγάλη κατηγορία (U18) και το Εθνικό πρωτάθλημα των ΗΠΑ. Χάρη στα κατορθώματά του, η Ομοσπονδία Αντισφαίρισης των Ηνωμένων Πολιτειών (USTA) "χορήγησε" τη συμμετοχή του στο US Open της ίδιας σεζόν. Ο νεαρός τους αποζημείωσε και με το παραπάνω. Ήταν 15 ετών και 6 μηνών όταν νίκησε τον Paul McNamee (6-3, 6-7, 6-4, 6-4) στον 1ο γύρο και έγινε ο νεότερος παίκτης που πετυχαίνει νίκη στο κυρίως ταμπλό του αμερικάνικου Grand Slam.

Ένα μήνα αργότερα τα ρεκόρ συνεχίστηκαν. Ο Chang πέρασε και πάλι στο προσκήνιο καθώς έγινε ο νεότερος παίκτης που προκρίθηκε στα ημιτελικά σε τουρνουά της ΑΤΡ, στο Scottdale της Arizona. Το 1988 ήρθε και το πρώτο του μεγάλο "χτύπημα", όταν νίκησε στον τελικό του San Francisco τον Johan Kriek (6-2, 6-3) και σήκωσε το πρώτο του τρόπαιο στην ΑΤΡ.

Περίπου 6 μήνες μετά τον πρώτο του τίτλο έγραψε το σημαντικότερο κεφάλαιο στην καριέρα του και ένα από τα σημαντικότερα στην ιστορία του τένις, αφού έγινε ο νεότερος πρωταθλητής σε Grand Slam. Ήταν 17 ετών και 3 μηνών, όταν μετά από ένα σπουδαίο παιχνίδι με τον Stefan Edberg νίκησε με 6-1, 3-6, 4-6, 6-4, 6-2 και κατέκτησε το Roland Garros, πετυχαίνοντας το σπουδαίο αυτό ρεκόρ που κρατάει μόνος του μέχρι και σήμερα. Ακόμα πιο αξέχαστο έμεινε το παιχνίδι του 4ου γύρου της διοργάνωσης, όπου ο 17χρονος Chang νίκησε με τεράστια ανατροπή τον κορυφαίο στον κόσμο τότε Ivan Lendl (4-6, 4-6, 6-3, 6-3, 6-3) σε 4 ώρες και 37 λεπτά.

Mετά το σπουδαίο του αυτό κατόρθωμα, έγινε επίσης και ο πρώτος Αμερικανός που κέρδισε το Γαλλικό Όπεν μετά τον Tony Trabert από το 1955. Από το Νο19 του κόσμου ο Chang μεταπήδησε στο Νο6 και τον Αύγουστο του 1989 μπήκε για πρώτη φορά στο Top5 της παγκόσμιας κατάταξης, κάτι που επίσης δεν είχε καταφέρει κανείς νεότερος τενίστας στην ιστορία.

Στη σκιά των "Big 3"

Η μεγάλη επιτυχία του στο Roland Garros, σήμανε και την έναρξη της "χρυσής" εποχής του αμερικάνικου τένις. Ο Chang ήταν ένας από τους "Big 4" που εκπροσώπησαν τη νέα γενιά Αμερικανών και κυριάρχησαν τον κόσμο. Οι υπόλοιποι ήταν οι Pete Sampras, Jim Courier και Andre Agassi, που από το 1990 μέχρι το 2003 κέρδισαν συνολικά 26 Slams! Όλα αυτά τη στιγμή που οι "πρεσβύτεροι" Boris Becker, Stefan Edberg και Ivan Lendl διατηρήθηκαν σε "υψηλές πτήσεις" για αρκετά ακόμα χρόνια.

'Ολα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα την πτώση του Michael Chang, ή τουλάχιστον την όχι τόσο μεγάλη καριέρα που προμήνυαν τα πρώτα του κατορθώματα. Το 1989 κέρδισε μόνο έναν τίτλο τον Νοέμβριο στο Wembley, ενώ το 1990 ήταν μέλος της ομάδας Davis Cup των ΗΠΑ, που αναδείχθηκε πρωταθλήτρια. Οι ΗΠΑ μάλιστα έφτασαν στον τελικό χάρη σε μια ακόμα μεγάλη ανατροπή του Chang, απέναντι στον Horst Skoff (3-6, 6-7, 6-4, 6-4, 6-3) και την Αυστρία. Τα επόμενα χρόνια καθιερώθηκε στο κορυφαίο επίπεδο και για 6 χρόνια είχε τουλάχιστον 3 κερδισμένους τίτλους ανά σεζόν (1992-1997).

Το 1994 κέρδισε 6 τίτλους, στην πιο αποδοτική χρονιά της καριέρας του, ενώ το 1995 κέρδισε 4, από τους 9 τελικούς που αγωνίστηκε συνολικά – μεταξύ αυτών και τα Roland Garros και Masters Cup – με αποτέλεσμα αυτή να είναι και η καλύτερή του χρονιά σε συνέπεια. Την επόμενη σεζόν συνέχισε να είναι συνεπής και σκαρφάλωσε μέχρι το Νο2 της παγκόσμιας κατάταξης για πρώτη φορά στην καριέρα του. Τερμάτισε επίσης για 5η συνεχόμενη χρονιά στο Top10, κάτι που μαζί με εκείνον είχαν καταφέρει μόνο οι Pete Sampras και Goran Ivanisevic από τους ενεργούς παίκτες.

Η "ελεύθερη πτώση" και η "δύση"

Τα πρώτα σημάδια της "πτώσης" του Michael Chang έγιναν εμφανή στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Το 1998 τερμάτισε για πρώτη φορά μετά από 10 χρόνια εκτός του Top20, ενώ το 1999 δεν κατάφερε να δώσει συνέχεια στο σερί του με τουλάχιστον έναν κερδισμένο τίτλο ανά σεζόν, ένα σερί που διατηρούσε για 11 χρόνια. Εκείνη τη χρονιά ο Αμερικανός δεν προκρίθηκε επίσης ποτέ σε τελικό και έτσι έπεσε στο Νο50 της παγκόσμιας κατάταξης.

Το 2000 πάντως επέστρεψε στους τίτλους και έγραψε τον επίλογό του με το τελευταίο του τρόπαιο στην Washington, κάτι που σήμανε και ένα ξεχωριστό ρεκόρ. Μ' αυτόν τον τίτλο, ο Chang έγινε ο μόνος ενεργός τενίστας εκείνη την εποχή που κέρδισε τίτλους σε τρεις διαφορετικές δεκαετίες, μαζί με τον Agassi. Η χρονιά αυτή ωστόσο αποδείχτηκε μόνο μια αναλαμπή στη "ελεύθερη πτώση" του. Το 2001 βρέθηκε εκτός Top50 για πρώτη φορά από όταν ήταν 15 χρονών και το 2002 έμεινε εκτός του Top100.

Έτσι το 2003 έφτασε και η στιγμή της αποχώρησης. Ο 31χρονος πια Chang δεν είχε να προσφέρει περισσότερα στο τένις και ήδη είχε υποστεί πολλές υποχωρήσεις για το επίπεδό του, όπως για παράδειγμα την επιστροφή του στο Challenger Tour. Στην 17ετή καριέρα του κέρδισε συνολικά 34 τίτλους στο κορυφαίο επίπεδο της ΑΤΡ. Συγκέντρωσε μόνο από τα τουρνουά που αγωνίστηκε περισσότερα από 19 εκατομμύρια δολάρια και έφτασε μέχρι το Νο2 του κόσμου. Όπως ήδη αναφέρθηκε τερμάτισε στην κορυφαία 10άδα της κατάταξης για 6 διαδοχικές σεζόν (1992-1997) και είναι ένας από τους λίγους παίκτες στην ιστορία που έχουν κερδισμένους τίτλους σε τρεις διαφορετικές δεκαετίες.


Τίτλοι (34):

# Σεζόν Τουρνουά Επιφάνεια Φιναλίστ
1 1988 San Francisco Carpet Johan Kriek
2 1989 Roland Garros Clay Stefan Edberg
3 1989 Wembley Carpet Guy Forget
4 1990 Toronto Hard Jay Berger
5 1991 Birmingham Carpet Guillaume Raoux
6 1992 San Francisco Hard Jim Courier
7 1992 Indian Wells Hard Andrei Chesnokov
8 1992 Key Biscayne Hard  Alberto Mancini
9 1993 Jakarta Hard Carl-Uwe Steeb
10 1993 Osaka Hard Amos Mansdorf
11 1993 Cincinnati Hard Stefan Edberg
12 1993 Kuala Lumpur Hard Jonas Svensson
13 1993 Beijing Carpet Greg Rusedski
14 1994 Jakarta Hard David Rikl
15 1994 Philadelphia Carpet Paul Haarhuis
16 1994 Hong Kong Hard Patrick Rafter
17 1994 Atlanta Clay Todd Martin
18 1994 Cincinnati Hard Stefan Edberg
19 1994 Beijing Carpet Anders Järryd
20 1995 Hong Kong Hard Jonas Björkman
21 1995 Atlanta Clay Andre Agassi
22 1995 Tokyo Carpet Mark Philippoussis
23 1995 Beijing Carpet Renzo Furlan
24 1996 Indian Wells Hard Paul Haarhuis
25 1996 Washington Hard Wayne Ferreira
26 1996 Los Angeles Hard Richard Krajicek
27 1997 Memphis Hard Todd Woodbridge
28 1997 Indian Wells Hard Bohdan Ulihrach
29 1997 Hong Kong Hard Patrick Rafter
30 1997 Orlando Clay Grant Stafford
31 1997 Washington Hard Petr Korda
32 1998 Boston Hard Paul Haarhuis
33 1998 Shanghai Carpet Goran Ivanišević
34 2000 Los Angeles Hard Jan-Michael Gambill

Kάποιες από τις καλύτερες στιγμές του Michael Chang:

 

Σχετικά Άρθρα

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση

latest-atp-videos

Διαφήμιση

Διαφήμιση

Διαφήμιση